اولین موسسه همسریابی در تاجیکستان افتتاح شد
نوشته ماکسودوف

2010-04-22


یک زن تاجیک در این عکس متعلق به سال 2008 از روبروی یک لباس عروس که پشت ویترینی در شهر دوشنبه دیده می شود عبور می کند. اولین موسسه همسریابی این کشور به دنبال کمک به قلب های تنها در تاجیکستان است تا همسر خود را پیدا کنند. [او اس سی ای/ میخائیل اوستافیف]

خجند، تاجیکستان - اولین موسسه همسریابی تاجیکستان با نام «یوسف و زلیخا» در خجند، منطقه سغد در تاجیکستان افتتاح شده است و وعده داده است که زندگی افراد مجرد را به یک زندگی بهتر تبدیل خواهد کرد.

مراد قربانوف، رئیس این شرکت، گفت: «این موسسه خدمات اطلاع رسانی به همه بدون توجه به جنس و سن ارائه می کند که می خواهند دوست پیدا کنند یا کسی را پیدا کنند که با او خانواده تشکیل دهند.»

قربانوف گفت که او این موسسه را برای کمک به کسانی درست کرده است که بیوه شده اند، طلاق گرفته اند یا برای اولین بار می خواهند ازدواج کنند.

مدینه احمدوا 30 ساله اهل خجند پنج سال پیش از همسرش جدا شد. شوهر سابق او و دو پسرش را تنها گذاشت تا مدینه آنها را بزرگ کرده و مخارج تحصیل ایشان را بدهد. او در یک شرکت چاپ کار می کند و ماهیانه 150 سوم تاجیک (34 دلار) حقوق می گیرد -- که بسختی نیازهای خود را رفع می کند.

احمدوا گفت: «من فکر می کردم دیگر ... هرگز ازدواج نخواهم کرد. اما الان می فهمم تنها بودن سخت است و پسرانم به پدر نیاز دارند.»

بر اساس گزارش کمیته آمار منطقه سغد، مقامات 2,767 مورد طلاق را در این منطقه در سال 2009 ثبت کرده اند که 95 مورد (یا 3 درصد) بیشتر از سال 2008 است. آما در مناطق دیگر 2 تا 5 درصد افزایش نشان می دهد.

کمیته منطقه ای زنان و امور خانواده از گشایش این موسسه استقبال کرده است. به گفته این کمیته «بسیاری از دختران زیبا در خانه می نشینند، و به دلایل مختلف ازدواج نمی کنند. موسسه همسریابی به آنها فرصت می هد - اگرچه آنها باید اطمینان حاصل کنند که درست عمل می کنند.»

دلبر صمدوف، رئیس دفتر منطقه سغد حزب سوسیال دموکرات، گفت: «ازدواج مجدد برای زنان مطلقه یک مساله بزرگ است. بسیاری از مردان برای یافتن کار به کشورهای دیگر نقل مکان می کنند و برخی در خارج می میرند و زنان و کودکانشان را در خانه تنها می گذارند.» او گفت که تعداد مردان مجرد یا مطلقه زیاد نیست.

احمدوا گفت که او دوست دارد «عاشق یک مرد شود اما نمی داند کجا». دیسکوها «کمینگاه های شرارت هستند» پس ملاقات با یک شوهر آینده در آنجا بی معنی است.

او گفت: «در اینجا رفتن یک زن تنها به رستوران هم قابل قبول نیست. این کار نشانه عدم پایبندی زن به پاکدامنی است. تا همین اواخر انتشار یک آگهی همسریابی در منطقه سغد کاری زشت و شرم آور محسوب می شد.»

هفته نامه پراگراما تلویدنیا که مقر آن در خجند است چند سال پیش چندین آگهی شخصی را آزمایش کرده بود. باحرینیسو عبدالرحمانوا ویراستار این هفته نامه گفت که بیشتر آگهی ها از مردان بود. او گفت: «اغلب آنها آگهی ما را با آگهی فاحشه خانه اشتباه گرفته بودند. شش ماه بعد مجبور شدیم آگهی های شخصی را تعطیل کنیم.»

قربانوف گفت که روند کنونی متفاوت است و نرم های اخلاقی کاملا رعایت شده اند.
او گفت: «متقاضیان پرسشنامه هایی را پر می کنند و ما با قیمت مناسب به آنها کمک می کنیم تا طرف خود را پیدا کنند. در عرض (چندین) هفته که از فعالیت ما می گذرد در حدود 40 زن و مرد به ما مراجعه کرده اند. روشن است که مردم به خدمات ما نیاز دارند. ما مردان و زنان را بطور جداگانه می پذیریم.»

احمدوا گفت: «من تصمیم گرفتم پیش آنها بروم چون آنها محرمانه ماندن اطلاعات را تضمین می کنند. این یک فرصت است تا من زندگی ام را در جهت بهبودی تغییر دهم.»

صمدوا مطمئن نیست که مشتری های زیادی پیدا کند. این یک نوع تجارت جدید است که «زنان تاجیک با توجه به تفکر سنتی اشان به آن با دیده ترس نگاه می کنند. اگر آنها واقعا هیچ چاره ای نداشته باشند ممکن است برای کمک مراجعه کنند.»

در همان حال، موسسه همسریابی امیدوار است که بتواند یک شعبه در دوشنبه بزند. بسته های اسناد آماده است و یک نماینده مجاز بزودی به پایتخت خواهد رفت تا مذاکرات مرتبط را انجام دهد.